Auteur: Cor Vanistendael

Archief Corso Theater naar Stadsarchief Leuven

Het Corso project levert inmiddels tientallen getuigenissen en verhalen op. Eén van de uitdagingen blijft echter het samenstellen van een complete tijdslijn. Verleden week ben ik daar alweer een stukje dichterbij gekomen. Daniël De Laet (van Radio Sinjaal o.a.) contacteerde me een aantal weken geleden over zijn periode als uitbater van Corso Theater.

De episode was mij tot nu toe onbekend, maar na de sluiting als dans- en concertzaal was het een tijdje stil in de Corso. In 1999 begon Daniël dan opnieuw, maar ditmaal als theater. Hij had immers goede ervaringen met volkstheater in enkele zaaltjes in de ruimtes achter de studio’s van Radio Sinjaal gevestigd in de voormalige Hungaria. Gedurende een jaar of vier draaide het Corso Theater op volle toeren met stukken als “Wie Slaapt Er Op de Bank”, “Die van Ons Heet Alfons”, “Mr. André in Soirée”, enz. Tal van Leuvense acteurs maakten er hun debuut en tourden met deze bezetting door Vlaanderen.

Daniël draagt nu zijn hele collectie affiches en administratie van het Corso Theater over aan Stadsarchief Leuven. Na erfgoeddag zal ondergetekende helpen om de inventaris van deze collectie rond te krijgen zodat het materiaal beschikbaar is voor toekomstige theaterwetenschappers. Uit eigen ervaring kan ik bevestigen dat een dergelijk compleet archief van een commerciële uitbater van een zaal als de Corso een grote zeldzaamheid is om aan te treffen in een goed beheerd Stadsarchief. Ik kan dit initiatief dus alleen maar toejuichen.

Letkis in de Corso

Gisteren op gesprek geweest bij de familie Terclaevers en natuurlijk thuisgekomen met een karrenvracht aan verhalen over de Corso. Om er slechts één te noemen: de dikke zuil in de inkom van de huidige kringwinkel is er gekomen omwille van de Letkis. Wie kent er nog de Letkis? Een dansje met telkens drie “hopjes” vooruit. Als je dat met een paar dozijn studenten tegelijk doet begeeft zelfs het sterkste balcon het na een tijdje.

Maar wat was nou die Letkis? Het blijkt dus een traditioneel Fins dansje te zijn, dat in een nieuw jasje gestoken rond 1963 Europa en de hele wereld veroverde. Het ging zelfs niet eens via een populaire film, maar gewoon omwille van de leuke “bunny hop” die iedereen blijkbaar geweldig vond.

Als u het zelf nog eens wil proberen, hierbij een duitse instructievideo. Het ziet er alllemaal heel Boombal-achtig uit.

Lindy hop in de Corso

Recent vernam ik dat dansen de Corso pas na de jaren ’60 pas echt een danszaal werd. Dat kan kloppen, alleen was er op de plek waar de Corso zich nu bevindt natuurlijk al veel langer een zaal waar vooral werd gedanst. Al vanaf 1902 om precies te zijn. Die oorspronkelijke versie werd in de brand van Leuven wellicht vernietigd, maar er verrees al gauw een nieuwe. Ook die geraakte niet onbeschadigd door de volgende wereldbrand om zich vervolgens als de Corso in ons collectief geheugen te nestelen. Het is zo één van die zaken die ik met dit project wil uitspitten: hoe zat het nu met die verschillende versies van de Scala, de Corso, enz.? Ik hoop dat ik ooit tot een soort heldere tijdslijn kan komen.

Dat brengt me meteen ook bij de titel van dit artikel. Want welke dansstijl past het beste bij deze zaal? Ik stel die vraag omdat ik op erfgoeddag toch graag opnieuw zou zien dansen in de zaal. Wie moet ik daar dan voor vragen? Want er is tegenwoordig voor elk wat wils op dat vlak: van tango tot buikdansen en alles daar tussenin. En stijl is alles als het om dansen gaat, dat weet ieder kind.

Wie deze blog een beetje kent, weet dat ik zelf een volksdansverleden heb met het Boombal. Bal Folk dansen zijn van oorsprong, ten minste voor een deel, gebaseerd op de versies van ballroom dansen van voor WO I, dus voor de eerste fase zat het zeker snor. Maar als ik kijk naar de rest van het verhaal, klopt dat natuurlijk veel minder. Een DJ met vinyl is dan eerder op zijn plaats. Grote dansjes, kleine dansjes, laat maar lekker draaien.

Tenslotte is de zaal vandaag natuurlijk ook een kringwinkel van SPIT en dat is natuurlijk retrochique ten top! Dan is de vraag: welke dansstijl associeert zich het meeste met retrochique vandaag? Wel dan is het antwoord heel simpel: lindy hop. Nu wil het toeval (hoewel dat niet bestaat) dat we in Leuven over een heel levendige lindy hop scène beschikken. Wekelijks gaan er danslessen door van Apollo Swing in De Appeltuin op woensdag en donderdag. Wie na de les nog niet is uitgedanst, kan terecht in Café Sport. Daar draaien de mannen van lindy hop in Leuven nog wat plaatjes en kun je ongestoord oefenen. Via Kristof Claes kom je te weten welke dagen (woensdag of donderdag) het door gaat.

Anyway: op erfgoeddag gaan we dus linyhoppen op vinyl. Met DJ Frankenstijn aan de draaitafels en jullie op de dansvloer. Be there!

Update Corso Project

We zijn inmiddels al iets meer dan een weekje online met de oproep dus tijd voor een update. Ondertussen al 7 reacties binnen van Leuvenaars, gemiddeld dus ongeveer 1 per dag. Een mooi ritme dat ik echter graag nog een paar weken zou aanhouden. De oproep vind je hier.

Maar ook het Stadsarchief Leuven zette haar beste beentje voor en stuurde bovenstaande foto door. Momenteel is het nog onbekend wie de fotograaf was en wanneer ze werd genomen. Wie het weet mag altijd contact opnemen.

Binnenkort ga ik zelf eens kijken voor wat bouwdossiers, want als mijn vermoeden correct is bestaat op dit perseel al sinds 1902 een danszaal. De oorspronkelijke ging verloren met de brand van Leuven. Tussen de twee wereldoorlogen kwam er een nieuwe zaal die er deels nog staat, maar zeker ook deels werd vernietigd tijdens WO II.

Wordt ongetwijfeld vervolgd…